پیامبر
61- خطاب خداوند به شهداء: آیا چیزی میل دارید (تا برایتان فراهم شود)؟
«عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ: سَأَلْنَا – أَوْ سَأَلْتُ - عَبْدَ اللهِ (أَيْ: اِبْنَ مَسْعُودٍ) عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ: وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتًۢا ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ قَالَ: أَمَا إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَ: أَرْوَاحُهُمْ فِي جَوْفِ طَيْرٍ خُضْرٍ، لَهَا قَنَادِيلُ مُعَلَّقَةٌ بِالْعَرْشِ، تَسْرَحُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ، ثُمَّ تَأْوِي إِلَى تِلْكَ الْقَنَادِيلِ، فَاطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمُ اطِّلَاعَةً، فَقَالَ: هَلْ تَشْتَهُونَ شَيْئًا؟ قَالُوا: أَيَّ شَيْءٍ نَشْتَهِي وَنَحْنُ نَسْرَحُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ شِئْنَا؟ فَفَعَلَ ذَلِكَ بِهِمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَنْ يُتْرَكُوا مِنْ أَنْ يُسْأَلُوا، قَالُوا: يَا رَبِّ! نُرِيدُ أَنْ تَرُدَّ أَرْوَاحَنَا فِي أَجْسَادِنَا، حَتَّى نُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مَرَّةً أُخْرَى، فَلَمَّا رَأَى أَنْ لَيْسَ لَهُمْ حَاجَةٌ تُرِكُوا». مسلم: باب [فضل الجهاد والسیر]
از مسروق روایت شده است که گفت: از ابن مسعود رضی الله عنه در بارهی این آیه سؤال کردم یا (شک راوی) سؤال کردیم: وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتًۢا ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ [آل عمران: 169] «و کسانی را که در راه خدا کشته میشوند، مرده نشمار. بلکه آنها زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند»،
ایشان گفتند: ما همین سؤال را از پیامبر صلی الله علیه و سلم پرسیدیم، ایشان فرمودند: «ارواح شهدا در میان پرندگانی سبزرنگ قرار دارند و قندیلها (مکانها)یی دارند که به عرش معلق هستند، در بهشت هرجا که بخواهند به تندی میروند و سپس به جای نخستشان برمیگردند. خداوند به آنها نظر میکند (توجه میکند) و میفرماید: آیا چیزی میل دارید (تا برایتان فراهم شود)؟
عرض میکنند: چه چیزی را میل کنیم، در حالی که در بهشت هرجا بخواهیم میرویم؟ خداوند سه بار این سؤال را تکرار میکند، آن وقت آنها وقتی میبینند که مرتب از آنها سؤال میشود و رها نمیشوند، میگویند: خدایا! میخواهیم ارواحمان را به بدنهایمان برگردانی تا دوباره در راه تو جهاد کنیم و کشته شویم؛ اما وقتی که خداوند میبیند نیازی ندارند، آنها را به حال خودشان رها میکند».
63- ترس و بيم از خداوند بزرگ 6
وعن أَنس، رضي اللَّه عنه، قال: خَطَبَنَا رَسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، خُطْبَةً ما سَمِعْتُ مِثْلَهَا قَط، فقال: « لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قلِيلا ولبَكيْتمْ كَثِيراً» فَغَطَّى أَصْحابُ رسولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وجُوهَهم، وَلهُمْ خَنين. متفقٌ عليه.
وفي رواية : بَلَغَ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم عَنْ أَصْحابِهِ شَيءٌ فَخَطَب، فقال: « عُرضَتْ عَلَيَّ الجنَّةُ والنَّار، فَلَمْ أَر كَاليَوْمِ في الخَيْر وَالشَّر، ولَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعلَمُ لَضحِكْتُمْ قلِيلا، وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيراً » فَما أتَى عَلَى أَصْحَابِ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يوْمٌ أَشَدُّ مِنْهُ غَطَّوْا رُؤُسهُمْ وَلَهُمْ خَنِين.
از انس رضی الله عنه روايت است که گفت:
پيامبر صلی الله عليه وسلم به ما خطبه ای خواند که مثل آن را هرگز نشنيده بودم و فرمود: اگر آنچه را که من می دانم بدانيد، حتماً کم خنديده و بسيار می گريستيد. بعد از آن اصحاب رسول الله صلی الله عليه وسلم روی های خود را پوشيده و گريستند. منبع: صحیح بخاری و صحیح مسلم
و در روايتی آمده که برای پيامبر صلی الله عليه وسلم چيزی از اصحابش رسيد. آنحضرت صلی الله عليه وسلم خطبه خوانده و فرمود: دوزخ و بهشت بر من عرضه شد و مثل امروز در خير و شر نديدم و اگر بدانيد آنچه من می دانم کم خنديده و بسيار خواهيد گريست. و من بر اصحاب پيامبر صلی الله عليه وسلم روزی سخت تر از آن روز را نديدم که سرهايشان را پوشانده و با شدت می گريستند.
60- چهار صد نصیحت اسلامی قسمت سی و هشتم
خرید و فروش
186- از ربا، غصب اموال مردم، سرقت و خیانت به دور باش.
187- بیاجازه چیزی از کسی بر ندار حتی اگر موقت باشد.
188- حق کارگر را بده قبل از این که عرقش خشک شود.
189- اموالت را بیفایده تلف مکن.
نکاح
190- چشمچرانی مکن، چرا که چشمچرانی همچون تیریست مسموم که از کمان رها میشود.
64- مشهورترين ملائكه 8
2- همراهي پيامبر صلی الله علیه و سلم در سفر اسراء و معراج
ماجراي اسرا و معراج پيامبر صلی الله علیه و سلم به همراهي جبرئيل را اكثر محدثين نقل كردهاند، در اين سفر پيامبر صلی الله علیه و سلم با روح و جسم از مسجد الحرام بر براق (كه حيواني تندرو است) سوار شده و به سوي بيتالمقدس حركت كردند در آنجا پس از پياده شدن، براق را به حلقهي در مسجد الاقصي بستند و پيش نماز جماعت انبيا شدند.
و در همان شب همراه جبرئيل به سوي آسمانها عروج كرده، و در هر طبقه پيامبري را ملاقات نمودند.
3- مدارسه قرآن همراه پيامبر صلی الله علیه و سلم
عَن بنِ عَبَّاسٍ رضی الله عنه قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و سلم: «أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و سلم أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ.»[1]
از ابن عباس رضی الله عنه روايت است كه گفت: رسول الله صلی الله علیه و سلم سخاوتمندترين مردم بودند و در ماه رمضان هنگام ديدار با جبرئيل از هر زمان ديگر سخاوتمندتر ميشدند و جبرئيل در هر شب با وي ديدار نموده، قرآن را با ايشان تكرار ميكردند و پيامبرr در بذل و بخشش مال از نسيمي كه به همه جا ميوزد بخشندهتر بود.
پيامبر صلی الله علیه و سلم در آخرين رمضان دو بار قرآن را همراه جبرئيل مرور نمودند.
65- زمانها و مکانهای گفتن (الحمد لله) و فضل آن 1
1- بعد از خوردن و آشامیدن:
پیامبر صلی الله علیه وسلم میفرماید: (إن الله لیرضی عن العبد أن یأکل الاکلة فیحمده علیها، أو یشرب اشربة فیحمده علیها)[1] (خداوند از بندهای راضی است که اگر چیزی میخورد بعد از آن سپاس خدا را میکند و یا اگر نوشیدنی مینوشد بعد از آن سپاس خدا را میکند).
(من اکل طعاما فقال: الحمد لله الذی أطعمنی هذا و رزقنیه من غیر حول منی و لا قوة غفر له ما تقدم من ذنبه)[2] (هر کس غذایی بخورد و بگوید: سپاس و ستایش برای خداوندی که این غذا را به من داد و رزق و روزی من گرداند بدون آنکه تلاش و کوششی از طرف من در آن دخالت کند، خداوند بزرگ از تمام گناهانی که قبل از این داشته در میگذرد).
52- صحابه در اشعار پارسی گوی 12
عجم آنگونه جهود و گبر بودند
ازو گوی مسلمانی ربودند
کسی اجدادش اسلام از عمر یافت
ز مهر او چرا امروز سر تافت
کسی کو اعجمی افتاد در راه
ز سعی او مسلمان گشت و آگاه
چو از سعیش درون آمد باقرار
چرا با وی برون آمد بانکار
گر او هرگز نکردی نشر ایمان
که گشتی در عجم هرگز مسلمان
کسی را زو بود ایمان برونق
چگونه گویدش کو بود ناحق